موارد سخيف اين احاديث ساختگى - كه آثار جعل بر آن هويداست - نيازى به تبيين ندارد . نبايد حشويه را براى گردآورى اين گونه احاديث بى ارزش و سبك ، سرزنش كرد ؛ چه ، شيوهء آنان جمع آورى احاديث ارزشمند و ياوه سرايىهاست ؛ بدون آن‌كه در اين كار ، دقتى داشته باشند . پيشوايان و محدثان بزرگى چون بخارى ، نسائى ، احمد ، بيهقى ، ابن حجر ، آن پيشواى نقد كننده ، نيز كارشناس آگاه و دقيقى هم‌چون سيوطى شايستهء سرزنش هستند كه چگونه خود را راضى به پذيرش چنين سخنانى كردند ؛ سخنانى كه عقل رشيد آن را نمىپذيرد . شايد اينها ساخته و پرداختهء بد خواهانى است كه خواسته‌اند آوازهء والاى اسلام را بد نام سازند . [ م / 156 ] آرى ، اين روايت ديلمى در « الفردوس » ، روايتى صحيح است كه از حديث ابو قتاده نقل مىكند : « هر كس در هنگام گرفتارى ، آية الكرسى را بخواند ، خداوند به فرياد او مىرسد » « 1 » ؛ زيرا كلام خداى تعالى ، بركتى فراوان دارد كه هر بدى و گرفتارى را از بين مىبرد . همين گونه است رواياتى كه دربارهء برخى از آيات قرآن وارد شده است و مىگويد كه اگر اين آيات هنگام گرفتارى تلاوت شوند ، خداوند با رحمت خود ، آن گرفتارى را بر طرف مىسازد . « 2 » [ م / 157 ] بيهقى در « الدعوات » از حديث انس روايت كرده است : « هر گاه خدا به بنده‌اى ، نعمتى در خانواده و مال و فرزندش دهد و او بگويد : " ما شاء اللَّه لا قوّة الّا باللَّه " هرگز در آن نعمت ، گزندى را نبيند ؛ مگر مرگ . » « 3 » [ م / 158 ] نيز ديلمى از انس روايت كرده است : « هر كس چيزى از خود يا ديگرى

--> ( 1 ) . الاتقان ، ج 4 ، ص 139 . ( 2 ) . [ اذكارى هم كه براى برخى از گرفتارىهاى نقل شده ، همين گونه است . ] ( 3 ) . الاتقان ، ج 4 ، ص 141 .